W wywiadzie udzielonym Andrzejowi Ziembickiemu dla „Nowych Książek” (nr 10, 1981) Czesław Bednarczyk opisał te spotkania słowami:

Co trzy, cztery miesiące urządzaliśmy wieczory autorskie. Mnóstwo ludzi zjechało się zewsząd, gdy był u nas Miłosz. Był wieczór Wata, Zbigniewa Herberta, miał u nas wykład Tatarkiewicz, recytował wiersze Siemion. Trwało to, pamiętam, całą noc, ludzie wypełniali wszystkie pomieszczenia, korytarze, schody.

Wahałbym się przed użyciem słowa „salon”, ale na pewno istniała tradycja takich literackich spotkań.