Latem 1953 r. powstał projekt wspólnego, rocznego przedsięwzięcia Księgarni Orbis oraz Oficyny Poetów i Malarzy. W szkicowej umowie, opatrzonej datą 17 czerwca tr., wyszczególniono obowiązki każdej ze stron, opisano finansowe podstawy działalności spółki oraz podano nazwę planowanej inicjatywy wydawniczej. Na kartach tytułowych ksiąg ukazujących się staraniem obu firm miał widnieć zapis: „Seria Powieści nakładem Oficyny Poetów i Malarzy i Księgarni Orbis w Londynie”. Do wspólnie podejmowanych decyzji miał należeć przede wszystkim wybór przeznaczonych do publikacji tytułów, a ponadto oszacowanie wysokości nakładu i cen książek, omówienie warunków współpracy z autorami oraz ustalenie technicznych szczegółów produkcji egzemplarzy. Oficyna byłaby odpowiedzialna za skład, druk i oprawę, przygotowanie materiałów promocyjnych, opracowanie kosztorysu usług oraz korekty autorskie i drukarskie. Na Orbisie ciążyłoby finansowanie wydawnictw, pokrywanie kosztów reklamy oraz sprzedaż (na wyłączność). Umowa regulowała również podział zysków, wedle którego Oficynie przypadałoby 40 procent dochodów. Do zawarcia umowy doszło prawdopodobnie w 1954 r., ponieważ pierwsze książki będące rezultatem współpracy Bednarczyków z Orbisem pojawiły się na rynku w 1955 r. (Karierowicz oraz Droga donikąd, dwie powieści Józefa Mackiewicza).
Seria Powieści Oficyny i Orbisu