Oficyna Poetów i Malarzy

<p>
Tomik <span style="font-style: italic;">Szuwary </span>(1987) Czesława Bednarczyka został zgłoszony do Nagrody „Wiadomości”. Wyróżnienie otrzymali: Jarosław Marek Rymkiewicz za Żmut oraz Daniel Beauvois za książkę Polacy na Ukrainie 1831–1863.
</p>
<p>
Bonifacy Miązek, uzasadniając zgłoszenie Szuwarów do Nagrody, napisał: „Wiersze te poświadczają wybitną osobowość twórczą ich autora, jego dojrzałą, indywidualnie uformowaną poetykę. Bednarczyk – i to jest najogólniejsza cecha jego wierszy – nigdy nie hołdował sezonowym modom literackim”. I dalej: „Wiersze [...] swoją tematyczną powierzchnią odbijają skomplikowane powikłania naszego życia, ciążą ku sprawom najprostszym, tak nieodłącznie związanym z ludzką egzystencją, sprawom wpisującym nas nieustannie w wieczną kulistość czasu. Właśnie to zafascynowanie światem zwykłym, ale światem podniesionym do rangi symbolu, dodatnio wyróżnia tę twórczość, daje jej dojrzały, własny profil i własną szerokość refleksyjną.” [<span style="font-style: italic;">Od Herberta do Herberta. Nagroda „Wiadomości” 1958-1990</span>, oprac. i przedm. S. Kossowska, Londyn 1993, s. 339]
</p>

<p>
Krystyna Bednarczykowa, w imieniu Zarządu Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, wysłała 5 listopada 1986 r. oficjalną odpowiedź na pismo Wacława Iwaniuka z 15 października, w którym ten zajął stanowisko w konflikcie między ZPPnO a Mają E. Cybulską i przekazał decyzję o swym wystąpieniu ze Związku. List Bednarczykowej był szorstki w tonie. Wypomniała ona Iwaniukowi formę, w jakiej ujął się za Cybulską; pisała: „Demonstracyjne opuszczenie szeregów na znak protestu nie jest najwłaściwsze i chyba nawet szkodliwe, bo rujnuje spoistość garstki pisarzy na obczyźnie, ignoruje czterdziestoletni dorobek Związku i nie najlepiej czci pamięć odeszłych Kolegów”.
</p>

<p>
Ks. Bonifacy Miązek zgłosił kandydaturę Czesława Bednarczyka do Nagrody „Wiadomości”, jednak było to zgłoszenie formalnie błędne. Wnioskował on o przyznanie nagrody za całokształt twórczości, a regulamin nie przewidywał takiej kategorii, ponadto Bednarczyk opublikował tom wierszy <span style="font-style: italic;">Szuwary</span> na początku 1987 r., a nagrodę przyznawano za tomiki ukazujące się w roku poprzedzającym dane obrady. Miązkowi zależało na przyznaniu tej nagrody Bednarczykowi w roku jego 75 urodzin, autor był niezmiernie wdzięczny za te starania.
</p>

<p>
W ramach wieczorów literackich ZPPnO 19 czerwca 1986 r. odbył się wieczór literacki kobiet: Krystyny Bednarczykowej [debiut w 1978 r.], Alicji Iwańskiej, Marty Reszczyńskiej-Stypińskiej, Tamary Karren, Mieczysławy Wazacz. Wydarzenie zostało zorganizowane przez prezesa Związku, Józefa Garlińskiego, oraz Krystynę Bednarczykową. Spotkanie odbyło się w Sali Malinowej POSK, za wprowadzenie odpowiadała Alicja Moskalowa. [Kronika kwartalnika]
</p>

<p>
Z listu Tadeusza Wyrwy z 30.06.1986 r.: „Bardzo szczerze współczujemy z powodu straty Kubusia. Okrutny los ciągle Państwa dosięga; nie dał się Wam nawet nacieszyć stworzonkiem, które potrafiło dać więcej radości niż ludzie w otaczającym Państwa świecie. Po Kubusiu został śliczny utwór Pana Czesława, który przetrwa nas wszystkich i czym starajcie się Państwo pocieszać.”
</p>

<p>
Tomik <span style="font-style: italic;">Obrysowane cieniem </span>(1983) Czesława Bednarczyka został zgłoszony do Nagrody „Wiadomości”. Wyróżnienie otrzymał Marek Nowakowski za zbiór opowiadań <span style="font-style: italic;">Raport o stanie wojennym</span> (tom 2).
</p>

<p>
Bednarczykowie spędzili Święta Wielkanocne w Rzymie.
</p>

<p>
Publikacja nowych i wcześniej drukowanych wierszy ks. Bonifacego Miązka.
</p>