W drugą rocznicę śmierci Tadeusza Sułkowskiego odbyło się wręczenie pierwszej Nagrody literackiej im. T. Sułkowskiego ufundowanej przez Bednarczyków (30 funtów). Pierwszym laureatem był Marian Czuchnowski, potem Wacław Iwaniuk, Jan Leszcza, Adam Czerniawski, Jan Darowski, Jerzy Ficowski i Krzysztof Ćwikliński.
W organizacji konkursu doradzał Bednarczykom m.in. Wacław Iwaniuk, nie podając jednak żadnego kandydata do wyróżnienia. W liście z 30.03.1962 r. pisał: „Może rozpisać konkurs w „Wiadomościach” czy innym piśmie. Jest to rzecz jednostronna, ale zrobi przynajmniej zamieszanie, pobudzi poetów do pisania, będzie się o tym mówić. Potem ogłaszać wyniki. Na emigracji nie mamy właśnie tego rodzaju ruchu literackiego. Najwyżej mamy listy w „Wiadomościach”, to wszystko. Tylko nie dawać znów głosować czytelnikom. To kretyński pomysł, uprawiany przez Grydzewskiego. Czytelnikom powinno się rzeczy narzucać, a nie pozwalać opiniować”.
Bednarczykowie zwrócili się również do Mariana Pankowskiego z prośbą o wytypowanie poety, który powinien zostać nagrodzony. Pankowski wskazał Czuchnowskiego, tak uzasadniając swój wybór: „Jest takim samym nieliczącym się z opinią samotnikiem, jakim był śp. Sułkowski. Nikt się nim nie zajmuje, bo dla młodych już za stary, starzy zaś mają swoich Wierzyńskich... Wydaje mi się, że uhonorowanie Czuchnowskiego byłoby gestem niekonformistycznym, przydzielenie zaś nagrody komuś z „paczki” mogłoby odebrać temu aktowi wszelki rezonans…” (z listu Pankowskiego z 13.04.1962 r.).
Z listu M. Czuchnowskiego do Bednarczyków z 27.06.1963 r.: „Panie Czesławie, Kochana Pani Krysiu, z całego serca, nie macie pojęcia, jak gorąco obojgu dziękuję za tak wielką rozkosz, że zostałem laureatem nagrody imienia Drogiej Pamięci przyjaciela naszego Tadeusza Sułkowskiego”.