Krystyna Bednarczykowa była zaproszona jako autorka na dwa wieczory poetyckie. Pierwszy odbył się 25 września w Klubie Międzynarodowej Pracy i Książki. Oprócz niej bohaterem spotkania był Bolesław Taborski, a słowo wstępne wygłosił Lesław M. Bartelski. Drugi wieczór odbył się 26 września w Starej Prochowni. Wzięli w nim udział, poza Bednarczykową, Jan Błoński, Andrej Germanow, Tadeusz Nowak, Milivoj Slaviček, Adam Ważyk, Jerzy Zagórski.

Po Warszawskiej Jesieni Poezji Bednarczykowa pojechała do Kazimierza Dolnego, aby odwiedzić Marię i Jerzego Kuncewiczów.

Zofia Brzozowska, matka Krystyny Bednarczykowej, mieszkała na warszawskiej Pradze. Z korespondencji z Jerzym i Marią Kuncewiczami wynika, że Bednarczykowa odwiedziła ich wówczas w Kazimierzu Dolnym. Po Warszawskiej Jesieni Poezji również się u nich zatrzymała.

Listę nagrodzonych ogłoszono podczas uroczystego zebrania w siedzibie Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku. Bednarczykowie otrzymali nagrodę za zasługi na polu kultury. W tej kategorii wyróżnienie przyznano również Stanisławowi Gliwie. Nagrody Fundacji dla uczonych, pisarzy, muzyków i plastyków wynosiły po 2500 dolarów każda, dla tłumaczy – po tysiąc. W skład komisji weszli: Jan Fryling, Aleksander Janta, Jerzy Krzywicki, Ludwik Krzyżanowski i Stefan Mierzwa. Nagrodę odebrała Krystyna Bednarczykowa. Zatrzymała się prawdopodobnie u Aleksandra Janty.