Tego dnia doszło do spotkania Marii i Jerzego Kuncewiczów z dyrektorem naczelnym Klubów Prasy i Książki „Ruch”, byłym wiceministrem kultury. Prawdopodobnie był to Bogusław Płaza. Rozmowy dotyczyły nabywania kwartalnika „Oficyna Poetów” do Klubów Prasy i Książki w kraju. W liście z 8.11.1974 r. Bednarczykowa odpowiedziała: „Dziękujemy za wysiłki [...], ale my tutaj wiemy, że to nie przejdzie. Dopiero po naszej śmierci, a my się tam do Bozi jeszcze nie wybieramy”.

W liście z 22.10.1973 r. do Marii i Jerzego Kuncewiczów Bednarczykowa napisała: „Wspomniałam Feliksowi, że może w jego planach Kazimierza zmieścimy się i my jako Oficyna – bo to szmat czasu naszej wspólnej współpracy tutaj („Kronika”, książki), podobała mu się ta myśl. Piszę to do Państwa, bo może ta idea będzie dobra w rozmowach na miejscu”. Feliks Topolski organizował wówczas w Polsce wystawy swoich prac, m.in. w Kazimierzu Dolnym. W planach było również otwarcie jego pracowni właśnie w Kazimierzu (zob. list K. Bednarczykowej do J. Kuncewicza z 12.12.1973 r.).

W grudniu 1966 roku zaczęła się wymiana listów między Czesławem Bednarczykiem a Janem Brzękowskim w sprawie wejścia tego drugiego jako wspólnika w Oficynie Poetów i Malarzy. W związku z kłopotami finansowymi Oficyny Czesław Bednarczyk w liście z 6 grudnia poprosił Brzękowskiego o współpracę przy prowadzeniu wydawnictwa i drukarni. Ten w liście z 8 grudnia poprosił o bliższe dane na temat stanu Oficyny, po otrzymaniu odpowiedzi Bednarczyka zadał pytania bardziej szczegółowe i określił swój ewentualny udział na 2000 funtów. 23 grudnia zapowiedział przyjazd do Londynu w celu dopracowania ustaleń. Wizyta doszła do skutku 4 lutego 1967 r.; kilkudniowe rozmowy nie zakończyły się założeniem spółki. Brzękowski wspomógł jednak Bednarczyków kwotą 400 funtów; zapewne była to przyjacielska pożyczka.